Tamten Zielony Gentelman.

Chodźmy nad morze. Zróbmy coś, czego nie zrobi nikt inny. Bądźmy oryginalni, kąpmy się w ubraniach. Bądźmy romantyczni, w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Zacznijmy udawać sceny ze starych filmów, czytajmy książki. Słuchajmy muzyki. Bądźmy wszechstronni. Nie wstydźmy się samych siebie, pokazujmy się takimi, jakimi jesteśmy naprawdę. Kłamstwo, podstępy, i smutek omijajmy z daleka. Nie śmiejmy się z ludziinnych, niż my. I pomagajmy innym, zarówno od strony psychicznej, jak każdej innej. I cieszmy się życiem, będąc sobą. Ponieważ życie jest za krótkie, by być kimkolwiek innym..

*

Ostatnimi czasy, powoli, bo powoli, ale zaczynam rozumieć. Rozumieć to, co dzieje się wokół mnie. Zestresowanych, goniących za pieinędzmi ludzi, nieszczęśliwych, zawiedzionych każdym następnym dniem. I to wcale nie jest ich wina. Winny jest rząd, czy ktoś tam, kto kieruje tym państwem. W te wakacje, byłem w Irlandii. Kultura ludzi, sposób, w jaki ludzie się do siebie odzywają, jest niesamowity.

Idę sobie ulicą, staje przy ścianie, opieram się. Wracając z jakiegoś sklepu, idzie sobie starszy pan, w zielonej bluzie. Uśmiecham się do niego, a on do mnie. Przystaje, wita się ze mną, pyta co u mnie. Odpowiadam, że wszystko okej, pytam co u niego. Słyszę tą samą odpowiedź. Odchodzi, rozstając się ze mną w pokoju. Wyobrażacie sobie taką sytuację w polsce?
Ostatnio doświadczyłem, bardzo podobnej. Nie wyrabiwszy się rano, musiałem dojść do szkoły na nogach. Dość długi odcinek. Idę więc sobie, rozglądając się do okoła, ciesząc się nadchodzącą, piękną Jesienią. Spoglądam w pewien kąt, gdzie zazwyczaj stoją moi znajomi uspokajając swój nałóg. Napotykam na spojrzenie jakiegoś chłopaka. Już po chwili, nie robiąc nic złego, słyszę ostre “wypierdalaj”, połączone z “idź tam, gdzie miałeś iść”. Jeszcze moment później, “co się gapisz”. Szkoda, że tak cięzko zmienić tą sytuację.

Inną sprawą, którą chciałbym poruszyć, jest romantyzm, w dzisiejszych czasach. Z czym kojarzy się to słowo? Z przyniesieniem swojej dziewczynie kwiatka, na dzień kobiet? Toż to żałosne. Gdzie podziało się chodznenie na pikniki, czy choćby na oranżade, zabawa w chowanego, wspólne czytanie, czy choćby oglądanie filmów! Gdzie, pytam!

Dziś, może 1 na 100 związków, nie ma swego podłoża w internecie. Nie ma już “zagadywania” do kogoś na ulicy, durnego pytania o godzine, chociaż komórka spoczywająca w kieszeni pokazuje ją co do sekundy. Sytuacja, gdy chłopak prowadzi dziewczynę z opaską na oczach, gdzieś, do jakiegoś tajemniczego miejsca randki, dziś nie istnieje! Nie wiem, czy może dwie pary, na całym świecie, dziś zdobywają się na coś takiego. W czasach, w których żyjemy, wszystko opanowały komputery, centra handlowe, telefony komórkowe.

Kto dziś czyta książki? Zaledwie kilka procent ludzi. Co poprawia się jednak, ku mojej uciesze.

Naprawdę, zastanówcie się nad sobą, ludzie. Czy chcecie żyć, jak kazdy, przeciętny zjadacz chleba, ciesząc się z każdej wypłaty, później żałując, że wydało się to tysiąc złoty na coś, co nie było w ogóle potrzebne, obiecując sobie, że za miesiąc będzie inaczej? Czy może chcecie dostrzegać coś więcej, żyć pełnią życia, nie przejmując się tak przyziemną sprawą, jaką są pieniądze, żyć, nie oglądając się do tyłu.

Teraz, postanawiam oddać się zapachowi czarnej herbatki, decyzję pozostawiając wam. Pozdrawiam.

/za błędy przepraszam, nie mam aktualine polskiej przeglądarki.
Lenistwo robi swoje
Nagmatwałem, mam nadzieję, że ktoś jednak zrozumie.

Tagi: humor, internet, miłość, nastolatek, opaska na oczy, oranżada, polityka, przyjaźń, romantyzm, sex, spacer, trendy, wszystkie inne, świat duchowy, życie